Bir ses belirdi usuldan. Rüyadaydım. Sesin vatanıydı uykunun yurdu. Ay ışığında büyüdü düşün öyküsü. Günlerime doldu, yüzümde yer edindi, zamanımın en derinine işledi. Öyle bir ahenk ki ezginin eğilip büküldüğü, dinginleşip dalgalandığı, coşup çağladığı makamlarda yaşandı. An geldi, uyandım. Kovuldum rüyalardan. Talan edildi, kavruldu canım. Masalın hangi yangın yerinde yitirdim sesi, bilemedim. Ruhu çekilmiş bir köz kaldı uykusuzluğuma miras. Sesin büyüsünden kaçtım, ay ışığının körü oldum. Avuntu uykularında kayboldum. Sılası yok gurbetler toğrağı olmuşken şimdi kulağımda usuldan bir geçmiş. Miladın aşinası, rüya ulağı. Yanı başımda ışıyor ay sesi, hayal nefesinin hüzünlü ümitvar çağrısı.
(https://www.youtube.com/watch?v=y2qveaA3iX0)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder