Fotoğrafı etrafındaki ayrıntılardan arındırıp yüzüne odakladı. Yüzüne hiçbir zaman fotoğraftaki kadar uzun bakmadığını fark etti. Garipsedi. Söylenmeyenleri görmek ister gibi baktı. Hepsini duyar gibi baktı. Hiç tanımazmış gibi baktı. Tüm zamanları bir bir geçirip aklından, fotoğraftaki yüzüne eklemek için baktı. Eksik kalan anlamını bütünler gibi, birlikte günleri tek tek yüzüne eşleyip izlerine baktı. Bazen sesinde gölgelendiğini zannettiklerine baktı. Acabalarını dolaştı yüzünde. Sessizliğine baktı. Sessizliği gibi yüce bir yere taşındı yüzü içinde. Sessizliği gibi yıllandı bakışı fotoğraftaki yüzde. Sessizliğine tasalandı. Şimdi onunla ne yapacağını bilemedi. Sessizliği ellerine sindi. Gözlerinde büyüdü sessizliği. Uğuldadı. İçinin evvelki darmadağınlığı çözülür müydü sesiyle bilemedi. Yüzünde iyi edilmeyi aradı. Gözlerinden kendi yüzüne dökülen huzura baktı. Eksiltmekten korktu. Sessizliğine tutundu. Yanındayken yüzüne düşen ışıltıya baktı. Sesini özledi. Kaybetmekten korktu. Sessizliğine saklandı.
Fotoğrafta iki yan yana yüz suskunluk bulundu.
