asfalttaki gürültüyle aklına kazınan
akıp giden zaman
oysa saat sonsuz düşman
kelimeler düşer içine
ses bir yaprak senfonisi gibi usul
temize çekilmiş acılarında
buram buram dünün taze kokusu
kıyamadığın anların toprağını değiştirir gibi ürkek ellerin
hangi yanından tutacağını bilemediğin var avuçlarında
köke tutunamayan her bir zerresinde
çiçekler açsın istediğin karanlığıyla bağıran
umudun kaypaklığına boyun eğmeyen yalnızlığının haklı gururu
yüzünde hüznün nişanesi
ıskarta bir ömür belki kapının ardındaki gıcırtısından kaçtığın
yağmuruna pencere mabedinden ziyade yakışan nedir bilmeyerek yaralarını suladığın
bahar değildir gelen
evde kimse yok bilir
gecedir daimi misafir
(http://www.youtube.com/watch?v=OygeBzPanZY)
