yüzüne dönüp yakarılan mavi yine kör
sağ yanım güneşin yılışık sıcağında gevşek
solumda kıştan kalma vakur, dişli bir inat gibi diri ayaz
köpeklerin refahına itinalı bir yeryüzü parçasındayım
bir çocuk daha kemiklerine ayrılmış oysa kapı önünde
ekmek buğusu kadar ömürlerin ağıdı çalınmıyor suyun alnına
köpürüp taşsın oysa nehir
yatağında yaralı, azgın vicdanın
yutkunup soğurmasın uzağın kan götüren lanetini
yırtılıp orta yerinden intikamla parçalansın
yoksa arınmıyor belası ayaklarına dolanan suskunluk
lime lime can kokusu siniyor arsız akıntının koynuna
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder